Znaki ostrzegawcze

• Rękaw wiatrowy odchylony ukośnie w prawo: Silny wiatr boczny – Ostrzeżenie przed niebezpiecznymi podmuchami wiatru, szczególnie dla samochodów ciężarowych lub pojazdów z przyczepami.
  
• Płatek śniegu: Gołoledź/śnieg – Ostrzeżenie przed śliską nawierzchnią, tj. zwolnij, zachowaj odstęp!
  
• Trzy poziome, faliste linie: Mgła – Ostrzeżenie przed ograniczoną widocznością z powodu mgły. Jedź szczególnie ostrożnie i dostosuj prędkość oraz odstęp.

• Skaczący jeleń: Przejście dla dzikich zwierząt – Dzikie zwierzęta mogą nagle wbiec na jezdnię, zwłaszcza o zmierzchu.
  
• Krowa w trójkącie: Przepęd bydła – Na jezdni lub w jej pobliżu może znajdować się bydło wypasane na łąkach. Zmniejsz prędkość i licz się z nieoczekiwanym zachowaniem zwierząt.

• Stylizowana postać z łopatą: Wskazuje na plac budowy, często ze zmienionym ruchem, zwężonym pasem ruchu lub nierówną nawierzchnią.
  
• Falująca linia: Nierówna nawierzchnia – Należy spodziewać się nierówności, dziur lub nierównej drogi.
  
• Wzbijające się kamyczki: Luźny żwir/szuter – Ryzyko luźnych kamieni, poślizgu i ewentualnych uszkodzeń lakieru.

• Czarny krzyż: Na zbliżającym się skrzyżowaniu obowiązuje zasada „prawej ręki”.
  
• Dwie osoby przechodzące przez ulicę: Tutaj piesi mogą przechodzić przez jezdnię.
  
• Trzy samochody stojące jeden za drugim: Korek – Możliwy zator na trasie. Szczególnie niebezpieczny na autostradach. Dlatego wcześnie utwórz korytarz życia i zachowaj odstęp.

Znaki ostrzegawcze muszą być umieszczane wszędzie tam, gdzie potencjalne zagrożenie może zakłócać ruch – na przykład na skrzyżowaniach o ograniczonej widoczności, ostrych zakrętach, w miejscach częstego przechodzenia dzikich zwierząt lub w obszarach budowy.

Zgodnie z Kodeksem Drogowym (StVO) są one obowiązkowe w publicznym obszarze drogowym, jeśli istnieje konkretne zagrożenie, którego nie można złagodzić innymi środkami. Mocuje się je, podobnie jak znaki drogowe, na słupkach rurowych.

Inaczej wygląda to na terenach zakładów przemysłowych, w parkingach wielopoziomowych czy na wjazdach do firm. Ponieważ na terenie prywatnym te przepisy nie obowiązują bezpośrednio. Mimo to warto tam również umieszczać znaki ostrzegawcze, aby uniknąć wypadków i zwiększyć bezpieczeństwo. Wybór znaków powinien być zgodny z oficjalnymi wytycznymi.

Dla prawidłowego montażu obowiązuje zasada: Tymczasowe znaki, np. dla placów budowy, mocuje się za pomocą podstaw, uchwytów do barier ochronnych lub tulei wbijanych. Do tego nadają się plastikowe lub stalowe obejmy zaciskowe. Natomiast stałe znaki drogowe wymagają stabilnego zakotwiczenia, np. poprzez zabetonowanie z użyciem betonowych bloków fundamentowych lub tulei gruntowych z odlewu lub stali – w zależności od wykonania znaku. Należy również zawsze zwracać uwagę na wymaganą minimalną wysokość, aby znak był dobrze widoczny.

W wielu przypadkach znaki ostrzegawcze są nie tylko ważne, ale także obowiązkowe prawnie. Za ich ustawienie odpowiada organ zarządzający ruchem drogowym lub odpowiedni zarządca dróg. Znaki te mają na celu wczesne oznaczanie niebezpiecznych miejsc w ruchu drogowym. Chociaż znaki ostrzegawcze – w przeciwieństwie do znaków zakazu – nie dają bezpośrednich instrukcji, mają jasne zadanie: wymagają zwiększonej uwagi.

Kto zignoruje znak ostrzegawczy i z tego powodu na przykład przekroczy prędkość, ryzykuje mandat. Przy niedostosowanej prędkości grozi 100 euro grzywny i jeden punkt karny we Flensburgu. Jeśli ktoś zostanie zagrożony, kara wynosi 120 euro, a w przypadku wypadku 145 euro. Znaki te obowiązują nie tylko w publicznym ruchu drogowym. Mogą być również przydatne na prywatnych terenach firmowych lub parkingach – a w przypadku wypadku mogą wpłynąć na kwestię odpowiedzialności.